ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
0 comments

Κ. Αμανατίδης: “Αυτός ήταν ο ποιητής Στάθης Ραυτόπουλος”

 
To βιβλίο του Κυριάκου Αμανατίδη για τον Στάθη Ραυτόπουλο

To βιβλίο του Κυριάκου Αμανατίδη για τον Στάθη Ραυτόπουλο

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ | Στις αρχές Νοεμβρίου διοργανώθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Φιλανθρωπικού Συλλόγου Ιθακησίων πνευματικό μνημόσυνο με την ευκαιρία συμπλήρωσης 10 χρόνων από το θάνατο ενός διακεκριμένου συμπάροικου και δραστήριου μέλους της Ομογένειας της Αυστραλίας, του Στάθη Ραυτόπουλου.

Στην εκδήλωση αυτή παρουσιάσθηκε και ένα σημαντικό βιβλίο, έργο του διακεκριμένου συμπάροικου ερευνητή και λογοτέχνη Κυριάκου Αμανατίδη. Πρόκειται για το βιβλίο «Στάθης Ραυτόπουλος ΜΒΕ – Ενας Σύγχρονος Οδυσσέας στους Αντίποδες», το οποίο είναι βασισμένο στα απομνημονεύματα του Στάθη Ραυτόπουλου, συνολικά τρεις δακτυλογραφημένοι τόμοι 600 σελίδων, που του επιστεύθηκε ο ίδιος.

Ο Κυριάκος Αμανατίδης κατάγεται από την Επαρχία Αλμωπίας του Νομού Πέλλας. Το 1955 τελείωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Γυμνάσιο της Αριδαίας, και το 1958 μετανάστευσε στην Αυστραλία, και έκτοτε ζει στην Μελβούρνη. Με τη σύζυγό του Ντίνα, το γένος Παπανδρεοπούλου, έχουν αποκτήσει δύο παιδιά.

Είναι απόφοιτος των πανεπιστημίων Μελβούρνης και Νέας Αγγλίας, και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στην νεοελληνική λογοτεχνία. Επί σειρά ετών δίδαξε Νεοελληνική γλώσσα και λογοτεχνία στα επίπεδα της δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε σχολεία και πανεπιστήμια της Μελβούρνης.

Με την λογοτέχνιδα σύζυγό του Ντίνα επιμελήθηκαν για δύο χρόνια το ραδιοφωνικό πρόγραμμα «Λογοτεχνικοί Αντίλαλοι» από το σταθμό 3ΧΥ, από το οποίο πρόβαλαν το έργο 55 ομογενών λογοτεχνών της Μελβούρνης, και αναφέρθηκαν σε ποιητές της Ελλάδας και στα δημοτικά μας τραγούδια.

Έχει πάρει μέρος σε εκπαιδευτικά και πολιτιστικά συνέδρια στην Αυστραλία και στην Ελλάδα με σχετικές εισηγήσεις. Έχει δώσει σειρά διαλέξεων πάνω σε ιστορικά, εκπαιδευτικά, και λογοτεχνικά θέματα, και έκανε τις παρουσιάσεις βιβλίων πολλών ομογενών λογοτεχνών. Ο Κυριάκος έχει τακτική στήλη στην εφημερίδα «Νέος Κόσμος» από το 1995, και είναι συγγραφέας 5 βιβλίων. Άρθρα, δοκίμια και μελέτες του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά της Αυστραλίας και της Ελλάδας.

«Η σκέψη μου να γράψω τη βιογραφία του Στάθη Ραυτόπουλου πάει πίσω, στα μέσα του 2003, όταν ο Στάθης μου έστειλε τους τρεις τόμους των Απομνημονευμάτων του, απαρτιζόμενους από 600 δακτυλογραφημένες σελίδες, μεταξύ των οποίων και πολλά ιστορικά ντοκουμέντα αναφορικά με την ελληνική ομογένεια της Μελβούρνης κατά την περίοδο 1940-2000»

Με εισήγησή το 2009 συστάθηκε στο Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Μελβούρνη Βιβλιοθήκη Ομογενειακού Βιβλίου, και το 2011 η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα Μελβούρνης και Βικτωρίας υιοθέτησε πρόγραμμά του για εβδομαδιαία Σεμινάρια Ελληνικής Ιστορίας και Ελληνικού Πολιτισμού, τα οποία λειτουργούν ως σήμερα με μεγάλη επιτυχία.

Έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο Πολυπολιτισμού από την Πολιτεία Βικτωρίας το 2007, και το 2009 το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Μελβούρνη αναγνώρισε την μακρόχρονη προσφορά του στα ελληνικά γράμματα και στον ελληνικό πολιτισμό, απονέμοντάς του Τιμητικό Δίπλωμα. Στις 10 Ιουνίου 2013 η Αυστραλιανή Κυβέρνηση του απένειμε το Order of Australia Medal (OAM), για την προσφορά του στο χώρο των γραμμάτων.

«Η σκέψη μου να γράψω τη βιογραφία του Στάθη Ραυτόπουλου πάει πίσω, στα μέσα του 2003, όταν ο Στάθης μου έστειλε τους τρεις τόμους των Απομνημονευμάτων του, απαρτιζόμενους από 600 δακτυλογραφημένες σελίδες, μεταξύ των οποίων και πολλά ιστορικά ντοκουμέντα αναφορικά με την ελληνική ομογένεια της Μελβούρνης κατά την περίοδο 1940-2000,» λέει αναφερόμενος στο βιβλίο του και στον Στάθη Ραυτόπουλο.

raftopoulos_a

«Στα Απομνημονεύματά του ο Στάθης καλύπτει την περίοδο από τα παιδικά του χρόνια στην Ιθάκη μέχρι το τέλος του 1999. Σημειώνω πως τον Στάθη τον έφερε ο πατέρας του Σπύρος στην Βικτώρια τον Ιανουάριο του 1934, σε ηλικία 14 ετών.

»Όταν διάβασα τα Απομνημονεύματα του Στάθη διαπίστωσα πως δεν περιορίζονταν απλώς στην προσωπική και οικογενειακή του ζωή, αλλά κάλυπτε και ένα ευρύ φάσμα της δομής, αλλά και των δραστηριοτήτων της μικρής, τότε, αλλά πολύ δραστήριας, ελληνικής παροικίας.

»Ως εκ τούτου έκρινα πως μέσα από την βιογραφία του Στάθη θα αναδυόταν και μια περίοδος της ομογένειας για την οποία πολλοί από εμάς ελάχιστα γνωρίζουμε.

»Παράλληλα, η βιογραφία του Στάθη θα μου έδινε την ευκαιρία να αναφερθώ διεξοδικά στο ποιητικό του έργο, το οποίο κατά την αντίληψή μου είχε υποεκτιμηθεί από τους συμπαροίκους μας, γιατί απλώς δεν το γνώριζαν στην ολότητά του. Απλώς, είχαν κάποια ακούσματα από απαγγελίες του Στάθη, που δίνουν μόνο μια πτυχή της ποίησής του.»

Το βιβλίο απαρτίζεται από τα ακόλουθα τρία Κεφάλαια και δύο Παραρτήματα (Appendices):
Κεφάλαιο Πρώτο. Βίος και πολιτεία του Στάθη Ραυτόπουλου.
Κεφάλαιο Δεύτερο. Μια γενική θεώρηση του ποιητικού του έργου.
Κεφάλαιο Τρίτο. Αναγνώριση του ποιητικού έργου, και της εν γένει προσφοράς του Στάθη Ραυτόπουλου.
Appendix I. Profile of the families of the four children of Stathis and Kassiani.
Appendix II. A brief history of the Ithacan Philanthropic Society “The Ulysses”.

Δημιουργικός
Τα Απομνημονεύματα του Στάθη είναι ενδεικτικά της τάσης του να δημιουργεί, και να αφήνει για τις επερχόμενες γενιές, αρχεία, απομνημονεύματα, έργα τέχνης, μνημεία, και ποιήματα αφιερωμένα σε επώνυμα πρόσωπα. Υπήρξε συλλέκτης, ανακαινιστής, δημιουργός και πάνω απ’ όλα οραματιστής.

«Από τις αρχές της δεκαετίας του 1940 μέχρι τα τέλη του 1999, την τελευταία χρονιά των Απομνημονευμάτων του, με άλλα λόγια για εξήντα τόσα χρόνια, ο Στάθης Ραυτόπουλος βρέθηκε στο επίκεντρο της ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης, ενώ κάποιες του δραστηριότητες είχαν παναυστραλιανές προεκτάσεις,» υπογραμμίζει ο κ. Αμανατίδης, προσθέτοντας ότι ο Στάθης Ραυτόπουλος υπήρξε ένα «εξέχον δημόσιο πρόσωπο, με το διαρκές και εμφατικό του παρόν στην επιχειρηματική, πολιτιστική, πνευματική, καλλιτεχνική, ψυχαγωγική, εθνική και κοινωνική ζωή της ομογένειας της Μελβούρνης ως άτομο, αλλά και ως σημαίνον στέλεχος μεγάλων ομογενειακών συλλογικών φορέων.»

«Από τις αρχές της δεκαετίας του 1940 μέχρι τα τέλη του 1999, την τελευταία χρονιά των Απομνημονευμάτων του, με άλλα λόγια για εξήντα τόσα χρόνια, ο Στάθης Ραυτόπουλος βρέθηκε στο επίκεντρο της ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης, ενώ κάποιες του δραστηριότητες είχαν παναυστραλιανές προεκτάσεις…»

Ο Στάθης είχε επίσης δημιουργήσει ένα σημαντικό αρχείο, καθώς ήταν και συλλέκτης έργων τέχνης, εφημερίδων, φωτογραφιών και ντοκουμέντων, που αφορούσαν σημαντικές εξελίξεις για την ομογένεια.
«Όλα αυτά ήταν με τάξη ταξιθετημένα στο ιδιωτικό του Μουσείο, που δημιούργησε στο κατώι του σπιτιού του.»

Τα αντικείμενα του προσωπικού του Μουσείου ο Στάθης τα πρόσφερε στο Κέντρο Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και Ιστορίας του Πανεπιστημίου La Trobe και στο ΕΚΕΜΕ.

Ο Κυριάκος Αμανατίδης με τον Στάθη Ραυτόπουλο

Ο Κυριάκος Αμανατίδης με τον Στάθη Ραυτόπουλο

Η αγάπη του Στάθη για τον κινηματογράφο
Ο κ. Αμανατίδης σημειώνει πως ο Στάθης Ραυτόπουλος έγινε γνωστός, και αγαπήθηκε από τους ομογενείς της Μελβούρνης, ως ο ποιητής που με τη μούσα του ύμνησε τις μεγάλες στιγμές της φυλής μας, χαιρέτησε τα επιτεύγματα των παροικιακών μας οργανισμών και τις χαρούμενες στιγμές επώνυμων προσώπων, ενώ θρήνησε την εκδημία συμπαροίκων που είχαν προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην ομογένεια.

«Ο Στάθης ήταν ο πρώτος ομογενής που πρόβαλε στην Μελβούρνη την πρώτη ομιλούσα κινηματογραφική ταινία το 1949,» τονίζει. «Στη συνέχεια, με τους συνέταιρούς του Παναγιώτη Γιαννούδη και Ανδρέα Παπαδόπουλο δημιούργησαν την εταιρεία Metropolitan Motion Pictures, η οποία για πάνω από τρεις δεκαετίες πρόβαλλε ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες σε πάνω από 10 κινηματογράφους, που είχαν αγοράσει σε προάστια της Μελβούρνης. Για την περίοδο εκείνη ο ελληνικός κινηματογράφος ήταν η καλύτερη ψυχαγωγία για τους ομογενείς όχι μόνο της Μελβούρνης αλλά και επαρχιακών κέντρων και άλλων Πολιτειών της Αυστραλίας.»

Ο κ. Αμανατίδης αναφέρει επίσης ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως διάσπαρτα σε διάφορες περιοχές της Ιθάκης υπάρχουν μνημεία που δημιούργησε ο Στάθης με δική του πρωτοβουλία και δικά του έξοδα, όπως ο Οβελίσκος, οι προτομές του Λορέντζου Μαβίλη και του Οδυσσέα, διάφορα αγάλματα, κ.ά. Στο χωριό του Κολλιερή ο Στάθης δημιούργησε την Λαογραφική Αυλή με 22 πιθάρια, πέντε αγάλματα, και ένα αμάξι με μπρούτζινο άλογο μεγάλων διαστάσεων. Μεταξύ αυτών είναι και η δική του προτομή.

«Τα ποιήματα αυτά του Στάθη σε πολλές περιπτώσεις είναι η μόνη δημόσια αναγνώριση της προσφοράς ομογενών σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, και ως εκ τούτου, παράλληλα με την συναισθηματική αποφόρτιση στην συγκεκριμένη περίσταση, διαχρονικά έχουν και την ιστοριογραφική τους αξία…»

«Χωρίς καμιά αμφιβολία, ο Στάθης Ραυτόπουλος υπήρξε ένα εξέχον μέλος της ομογένειας της Αυστραλίας, και μια πολυσύνθετη προσωπικότητα, με μακρόχρονη, και χωρίς προηγούμενο, προσφορά σε πολλούς τομείς της ελληνικής παροικίας της Αυστραλίας, αλλά και της γενέτειράς του Ιθάκης,» τονίζει ο κ. Αμανατίδης.

Η ποίηση του Στάθη Ραυτόπουλου
Μιλώντας για την ποίηση του Στάθη Ραυτόπουλου, ο κ. Αμανατίδης επισημαίνει ότι πολλά από τα ποιήματα του Στάθη έχουν ιστοριογραφική αξία, η οποία, κατά την άποψή του, είναι «μια πτυχή από το έργο του που δεν έχει εκτιμηθεί δεόντως», όπως οι έμμετροι επικήδειοι λόγοι του για ομογενείς, και ιδιαίτερα για άτομα που διακρίθηκαν για το κοινωνικό, ανθρωπιστικό και εθνικό τους έργο.

«Τα ποιήματα αυτά του Στάθη σε πολλές περιπτώσεις είναι η μόνη δημόσια αναγνώριση της προσφοράς ομογενών σε ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων, και ως εκ τούτου, παράλληλα με την συναισθηματική αποφόρτιση στην συγκεκριμένη περίσταση, διαχρονικά έχουν και την ιστοριογραφική τους αξία,» τονίζει.

«Παράλληλα, στις έξι ποιητικές του συλλογές ο ευαισθητοποιημένος αναγνώστης θα βρει λυρικά και ελεγειακά ποιήματα που θα μπορούσαν να περιληφθούν σε Ανθολογίες της Νεοελληνικής Ποίησης.

»Αν και σε όλους τους τομείς, στους οποίους επεκτάθηκαν τα ενδιαφέροντα του Στάθη, η προσφορά του ήταν μακρόχρονη, πολύμορφη και τεράστια, η μεγάλη του αγάπη ήταν η ποίηση. Αυτή τον εξέφραζε σαν άτομο, σαν Ιθακήσιο, σαν απόδημο Έλληνα. Πάνω από οποιανδήποτε άλλη του ιδιότητα, στην μνήμη όλων μας ο Στάθης μένει ως ο ποιητής που κάλυψε όλες τις πτυχές της παροικιακής μας ζωής από τις αρχές της δεκαετίας του 1940 μέχρι τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.»

raftopoulos_d

“Αναγέννηση των Ελληνικών Γραμμάτων στην Μελβούρνη”
Από τη δεκαετία του 1960 ο Κυριάκος Αμανατίδης έχει αναπτύξει πλούσια παροικιακή δραστηριότητα και έχει προσφέρει τις υπηρεσίες του στα εθνικά μας θέματα, στα ελληνικά γράμματα και στον πολυπολιτισμό, με τη συμμετοχή του σε ομογενειακούς και άλλους οργανισμούς, τους οποίους κατά διαστήματα έχει υπηρετήσει από τη θέση Προέδρου ή Γραμματέα.

Με πρωτοβουλία του διοργανώθηκαν τα Σεμινάρια Ελληνικής Ιστορίας και Πολιτισμού της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, πριν τρία χρόνια και τα οποία συνεχίζονται με επιτυχία και τη συμμετοχή διακεκριμένων ακαδημαϊκών και ειδικών σε διάφορους τομείς.

«Ειλικρινά με καταπλήσσει η ανταπόκριση που βρήκαν τα Σεμινάρια όχι μόνο στην ομογένεια της Μελβούρνης, αλλά και στην ευρύτερη κοινωνία της πόλης μας. Βέβαια αυτό έχει καταστεί δυνατό με τη χρήση της αγγλικής γλώσσας από τους διάφορους εισηγητές,» τονίζει.

«Επίσης εντυπωσιάζει το ευρύ φάσμα των θεμάτων που καλύπτονται από πανεπιστημιακούς, και άλλους ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Θα έλεγα πως διερχόμαστε μια περίοδο Αναγέννησης των Ελληνικών Γραμμάτων στην Μελβούρνη. Το γεγονός ότι τα Σεμινάρια παρακολουθούνται από μέλη της δεύτερης και τρίτης γενιάς δείχνει πως καλύπτουν έναν ζωτικό πνευματικό χώρο.

»Σε μια περίοδο που οι Ελληνικές Σπουδές σε τριτοβάθμια εκπαιδευτικά ιδρύματα διέρχονται μια περίοδο συρρίκνωσης, τα Σεμινάρια λειτουργούν ως ένας πνευματικός φάρος.»

raftopoulos_c

Τεράστιο το εθνικό και πολιτιστικό έργο της Κοινότητας Μελβούρνης
Αναφερόμενος στην Ελληνική Κοινότητα και στο ρόλο της, ο κ. Αμανατίδης τονίζει ότι ο ιστορικός αυτός οργανισμός επιτελεί ένα τεράστιο εθνικό και πολιτιστικό έργο.

«Για τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω, η ομογένεια της Μελβούρνης είμαι βέβαιος πως αναγνωρίζει το τεράστιο εθνικό και πολιτιστικό έργο που επιτελεί η Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης σε ένα πολύ ευρύ φάσμα κοινωνικών, εκπαιδευτικών, πολιτιστικών και καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων.

«Υπό την ηγεσία του προέδρου Βασίλη Παπαστεργιάδη, και με τον ενθουσιασμό και δυναμισμό που επιδεικνύουν τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου και το προσωπικό της Κοινότητας, και με το υπό ανέγερση Πολιτιστικό Κέντρο, η ελληνική παροικία έχει δημιουργήσει τις υποδομές και εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις για τη διατήρηση, και προβολή, της τρισχιλιετούς και πλούσιας πολιτιστικής μας παράδοσης, καθώς και τη βιωσιμότητα της ελληνικής γλώσσας.»

Be the first to comment!
 
Leave a reply »

 

Leave a Response