ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
0 comments

Λαπαβίτσας προς ομογενείς: Αισιοδοξώ ότι θα βρεθεί λύση για την κρίση

| 18/04/2016
 

MEΛΒΟΥΡΝΗ | Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολούθησε μεγάλος αριθμός ομογενών τη διάλεξη που έδωσε για την κρίση στην Ελλάδα ο διακεκριμένος πανεπιστημιακός και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητής οικονομικών Κώστας Λαπαβίτσας, στη Μελβούρνη. Η διάλεξη διοργανώθηκε με πρωτοβουλία της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης και τη συνεργασία της Σχολής Πολιτικής και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου La Trobe, την περασμένη Παρασκευή, στην Φιλανθρωπική Ένωση Ιθακήσιων.

Ο καθηγητής Λαπαβίτσας, γνωστός για τις απόψεις του όσον αφορά στις λύσεις για την κρίση στην Ελλάδα, σκιαγράφησε αφενός την κατάσταση στην Ελλάδα με τα πιο μελανά χρώματα, αλλά εξέφρασε αφετέρου την αισιοδοξία ότι στο τέλος «η Ελλάδα θα μπορέσει να βρει λύση για να βγει από την κρίση».

Άσκησε έντονη κριτική στη σημερινή κυβέρνηση και στο πρώην κόμμα του για την αλλαγή πολιτικής και την υιοθέτηση της πολιτικής των μνημονίων που πριν καταδίκαζε και επιχείρησε να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους αποχώρησε από το ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας για μια ακόμα φορά ότι αυτοί που αποχώρησαν δεν ήθελαν να διασπάσουν το κόμμα, αντίθετα η ηγετική ομάδα γύρω από τον πρωθυπουργό αποφάσισε να αλλάξει στάση και να απαρνηθεί αυτά που διακήρυττε.

Αναλύοντας τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και το χάος που έχει δημιουργήσει η πολιτική των μνημονίων, σημείωσε ότι η υπάρχει “Σχέδιο Β” για να βγει η χώρα από την κρίση και αφορά τη στάση πληρωμών των δανείων, την αποχώρηση από τη Νομισματική Ενωση και την επαναφορά του εθνικού νομίσματος. «Η λύση αυτή είναι αναγκαία για να βγούμε από την κρίση στην οποία έχουμε οδηγηθεί και όχι επειδή το θέλουμε,» τόνισε.

Όπως είπε, το «εθνικό σχέδιο» με την πολιτική των μνημονίων στόχο είχε να επιτευχθεί σταθεροποίηση και ανάπτυξη στην Ελλάδα. «Δυστυχώς, το σχέδιο αυτό, που τόσο χρόνια εφαρμόζεται, είναι αυτό που αποδέχθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, παρόλο που εκλέχθηκε κυβέρνηση λέγοντας ότι θα φέρει ένα άλλο σχέδιο και θα αντιστρέψει αυτή την κατάσταση,» είπε.

Ο καθ. Λαπαβίτσας αναφέρθηκε επίσης και στο προσφυγικό, καθώς και στο σημερινό γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας, λέγοντας ότι έχει εξελιχθεί σε «ασήμαντο παρία» της Ευρώπης και ότι οι αποφάσεις για το προσφυγικό λαμβάνονται από τις άλλες χώρες «χωρίς καν να ενημερώνεται η Ελλάδα».

Αναφερόμενος στις τράπεζες δήλωσε ότι είναι μέσα σε αυτό τον κυκεώνα με ένα τεράστιο όγκο δανείων που δεν εξυπηρετούνται και χωρίς να προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό στην οικονομία, δηλαδή να δανείζουν και να επενδύουν.

Επίσης ανέφερε ότι το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν είναι αξιόπιστο πλέον και ότι γενικά το ελληνικό κράτος είναι το μόνο με “μόνιμη πηγή αδυναμίας” στην Ελλάδα, εχθρικό προς το λαϊκό στοιχείο, ελεγχόμενο από μεγάλα συμφέροντα και διαπλεκόμενο.

Σημείωσε δε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ανησυχητικά δύσκολη θέση. «Η Ελλάδα είναι παρίας. Αυτό που προτείνω είναι για να αποκτήσουμε την εθνική αξιοπρέπεια. Να δεχθούμε το κόστος. Αλλά θα μπουν τα πράγματα σε μια σειρά. Η Ελλάδα έχει δυνατότητες και ικανότητες. Είναι δρόμος ανάκτησης σοβαρής και υπεύθυνης παρουσίας.»

Κατά τον καθ. Λαπαβίτσα με το “Σχέδιο Β” πρέπει να γίνουν:
(α) Άρνηση πληρωμών στο χρέος και διευθέτησή του με τους δανειστές,
(β) Αρση της λιτότητας, δηλαδή όχι ισορροπημένοι προϋπολογισμοί και όχι προϋπολογισμοί με πλεόνασμα,
(γ) Οι τράπεζες θα πρέπει να ελέγχονται από το κράτος, να γίνει εξυγίανση με δημόσια κριτήρια και να μπουν σε άλλη διαδικασία στήριξης της ανάπτυξης,
(δ) Επενδύσεις με την ανάκαμψη των δημόσιων αλλά και των ιδιωτικών επενδύσεων,
(ε) Αναδιανομή των φόρων,
(ζ) Δομική αλλαγή του κράτους διότι το κράτος αυτό έχει απολέσει κυριαρχία.

«Γίνονται όλα αυτά εντός της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ενωσης; Όχι! Θα πρέπει η Ελλάδα να φύγει από το νομισματικό αυτό πλαίσιο,» λέει.

Στη συνέχεια απάντησε σε πλήθος ερωτήσεων του κοινού, που ζητούσαν απαντήσεις στο αν και το “Σχέδιο Β” που στηρίζει και ο ίδιος μπορεί να υλοποιηθεί ή για το πώς θα βγει η χώρα τελικά από την κρίση, γεγονός που υποδηλώνει και την έντονη ανησυχία της ομογένειας για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα.

Το Σχέδιο Α της τρόικας
Σύμφωνα με τον καθηγητή Λαπαβίτσα το σχέδιο της τρόικα περιλαμβάνει δύο πτυχές: «Σταθεροποίηση και ανάπτυξη, αλλά όπως την καταλαβαίνουν αυτοί. Υπάρχει και σχέδιο για την ανάπτυξη, αλλά εγώ δεν πιστεύω ότι θα φέρει ανάπτυξη,» τόνισε.

Όπως είπε, με το σχέδιο αυτό για τη σταθεροποίηση απαιτείται λιτότητα όσον αφορά το κράτος, υπό τη μορφή περικοπών των δαπανών για παιδεία, υγεία, κλπ. Δηλαδή, συρρίκνωση του κράτους, στην ουσία διάλυσή του και σε δεύτερη φάση καταιγίδα φόρων. Και όλα αυτά, για να έχει το κράτος πλεονάσματα για να πληρώνει το χρέος.

«Συρρικνώνω, περικόπτω, επιβάλω φόρους για να κάνω το χρέος βιώσιμο. Αυτή είναι η σταθεροποίηση που επιβλήθηκε στην Ελλάδα το 2010. Επειδή το χρέος είναι τεράστιο, καταλαβαίνετε για τι περικοπές δαπανών και φόρους μιλάμε,» είπε.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μια τέτοια πολιτική, όπως άλλωστε αποδείχθηκε, οδηγεί στην ύφεση.

«Αν το κάνεις αυτό, θα ακολουθήσει ύφεση. Βαθιά ύφεση γιατί θα τσακίσει τη ζήτηση. Είναι απλό. Όταν δεν δαπανά το κράτος και επιβάλεις φόρους δεν υπάρχει ζήτηση. Αν δεν υπάρχει ζήτηση οι επιχειρήσεις δεν επενδύουν. Δεν χρειάζεσαι να έχεις κάνει διδακτορικό για να καταλάβεις τι ακολουθεί,» είπε.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η ελληνική οικονομία να συρρικνωθεί κατά 25%, η ανεργία είναι σε απίστευτα νούμερα και ιδιαίτερα στη νεολαία με ανεργία 49%.

«Δηλαδή ένας νέος 22-23 χρονών δεν έχει καμία προοπτική να βρει δουλειά. Μόνο αν βρει στη δουλειά του πατέρα του, ή με κάποιο μέσο ή να φύγει στο εξωτερικό. Αυτή είναι η σταθεροποίηση στην Ελλάδα – σταθεροποίηση νεκροταφείου. Τα συρρικνώνω όλα και δεν κινείται τίποτα.»

Ποια ανάπτυξη;
Ο καθηγητής Λαπαβίτσας επέκρινε επίσης και την πολιτική της ανάπτυξης του Σχεδίου Α, λέγοντας πώς κάθε σοβαρός οικονομολόγος γελά.

Το σχέδιο ανάπτυξης που διαμόρφωσε το ΔΝΤ, είπε, αφορά τη μείωση των μισθών κατά 30-35%, τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων (απολύσεις, δηλαδή να κάνει ο εργοδότης ό,τι θέλει) και θα γίνουν επενδύσεις, ιδιωτικές μόνο, καθώς το δημόσιο εφαρμόζει πολιτική μείωσης δαπανών για να επιτύχει σταθεροποίηση.

«Ποιος θα είναι ο ιδιωτικός επενδυτής; Θα είναι και από Ελλάδα, αλλά κυρίως οι ξένοι. Κάνω δηλαδή τη χώρα μου ελκυστική για τον ξένο. Αυτό τώρα λέγεται πολιτική ανάπτυξης. Αν το ακούσει οικονομολόγος που έχει μία σοβαρότητα θα βάλει τα γέλια. Μα δεν γίνεται έτσι η ανάπτυξη. Η ανάπτυξη απαιτεί άλλη πολιτική.»

Έτσι το αποτέλεσμα του σχεδίου της τρόικα είναι: Περιορισμένες επενδύσεις, κατάρρευση επιχειρήσεων, ανασφάλεια στον εργασιακό τομέα, μια αποπνικτική κατάσταση για τις μικρές επιχειρήσεις και μια επιλεκτική αγορά επιχειρήσεων από ξένους, όπως για την Cosco που αγόρασε το λιμάνι του Πειραιά. «Αυτό λέγεται τώρα επενδυτική πολιτική! Δηλαδή η χώρα μας πούλησε το μεγαλύτερο λιμάνι της και σύντομα και τη σιδηροδρομική σύνδεση με τα βόρεια σύνορα.»

“Περίεργη ανάπτυξη”
Παράλληλα, ο καθ. Λαπαβίτσας τόνισε ότι η ελληνική οικονομία είχε μια «περίεργη ανάπτυξη» τα τελευταία 30 χρόνια, καθώς ενώ η Ελλάδα είχε έναν αξιόλογο οικονομικό ιστό, με ένα σημαντικό αριθμό μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αγροτική παραγωγή και τομέα υπηρεσιών, όλα αυτά διαλύθηκαν με τις πολιτικές που υιοθετήθηκαν και τα τελευταία έξι-οκτώ χρόνια η κατάσταση επιδεινώθηκε.

«Τσάκισαν ότι είχε μείνει από τη βιομηχανία, δεν πήρε ώθηση η γεωργία και οι υπηρεσίες δεν πάνε πουθενά.»

Οι τράπεζες
Αναφερόμενος στις τράπεζες δήλωσε ότι είναι μέσα σε αυτό τον κυκεώνα με ένα τεράστιο όγκο δανείων που δεν εξυπηρετούνται.

Οι τράπεζες μέσα σε αυτό τον κυκεώνα έχουν πληγεί… με τεράστιο όγκο δανείων που δεν εξυπηρετούναι. Δεν έχουν δυναμική να δανείσουν… η χώρα δηλαδή έχει πολύ κακές προοπτικές ανάπτυξης και μετατρέπεται σε” μία φτωχή, ασήμαντη και άνιση γωνιά της Ευρώπης”.

Νέο πολιτικό σύστημα
Δεν είναι μόνο η οικονομία το πρόβλημα. Εμφανίζεται και ένα καινούργιο σύστημα όσον αφορά το πολιτικό σύστημα. Πότε θα κάνουμε κράτος που θα λειτουργεί. Το ελληνικό κράτος είναι το μόνο με μόνιμη πηγή αδυναμίας στην Ελλάδα, εχθρικό προς το λαϊκό στοιχείο, ελεγχόμενο από μεγάλα συμφέροντα και διαπλεκόμενο με το γνωστό τρόπο.

“Ολοι θέλουμε να αλλάξει αυτό. Τούτο μας έλεγε και ο ΣΥΡΙΖΑ. Το σύστημα που εμφανίζεται τα τελευταία έξη-οχτώ χρόνια είναι πώς, αν εφαρμόσουμε αυτά που μας λένε οι δανειστές, αν έρθουν δηλαδή οι Ευρωπαίοι εδώ, θα μας τα κάνουν καλύτερα. Εχει κόσμο που το λέει ακόμα αυτό. «Θα έρθουν οι ξένοι και θα μας τα βάλουν σε τάξη.

“Διακόσια χρόνια τα ακούμε αυτά και δεν μάθαμε ακόμα. Όποτε έρχονται οι ξένοι δεν το κάνουν για σένα, για τον εαυτό τους το κάνουν. Αυτό που έγινε τα τελευταία χρόνια , το κράτος έγινε χειρότερο. Πώς να γίνει καλύτερο; Όταν υπάρχει διαφθορά τη στιμγή που μπαίνουν οι μεγάλοι δεν θα φύγει η διαφθορά και η διαπλοκή – θα γίνει μεγαλύτερη.

“Το δε κράτος έχει χάσει βασικές δεξιότητες… έχει κλείσει υπηρεσίες, έχει απολύσει υπαλλήλους, δεν μπορεί να κάνει στοιχειώδη πράγματα που έκανε πριν. Σήμερα δεν έχει γίνει μικρότερο και πιο ικανό, έχει γίνει μικρότερο και πιο αδύναμο για να λειτουργήσει. Δηλαδή, έχει απολέσει κυριαρχία. Αυτό που συνέβη είναι πρωτοφανές.”

Τι κοινωνία είναι αυτή που έχει δημιουργηθεί;
Ο καθ. Λαπαβίτσας υποστηρίζει πως τα τελευταία έχει δημιουργηθεί μια νέα κοινωνία στην Ελλάδα.

“Είναι άνιση, σκληρή, απογοητευμένη και γερνάει, έχοντας φόβους και ανησυχίες και δεν κοιτά το μέλλον,” λέει, προσθέτοντας πως είναι μια κοινωνία που έδειξε μέσα σε όλη αυτή την κρίση ότι έχει αλληλεγγύη.

“Και μέσα στη φτώχεια της ακόμα έχει γενναιοδωρία. Αυτό είναι μεγάλο πράγμα. Και παράλληλα είναι μια κοινωνία που παρά τα προβλήματα συνεχίζει να έχει μαχητική διάθεση. Δεν την έχει χάσει ακόμα και παρά την απογοήτευση, είναι έτοιμη να αγωνιστεί αν δοθεί μια άλλη κατεύθυνση”.

Ποια είναι η κατεύθυνση αυτή;
Επιχειρώντας να δώσει μια απάντηση στο ερώτημα αυτό, ο καθ. Λαπαβίτσας ανέφερε ότι συνδέεται άμεσα με το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας.

“Αυτό που έγινε στην εποχή των μνημονίων είναι μοναδικό στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση όπου το πολιτικό σύστημα έχει εξευτιλιστεί τόσο πολύ. Κι άλλες χώρες είχαν μνημόνια και μπήκαν σε μεγάλες δυσκολίες, αλλά τέτοιο εξευτελισμό του πολιτικού συστήματος μόνο η Ελλάδα τον είχε,” τόνισε.

“Δικαιολογημένα. Γιατί πριν το δίπολο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ κατέστρεψε τη χώρα και την έφερε εδώ που την έφερε. Υπάρχει αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος. Δεν υπάρχει σταθερότητα και τα πάντα μπορούν να κινηθούν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση. Αυτή η ρευστότητα χαρακτηρίζει την Ελλάδα σήμερα.”

Κριτική στο ΣΥΡΙΖΑ
Σύμφωνα με τον καθ. Λαπαβίτσα “το μεγαλύτερο πλήγμα και πηγή αναξιοπιστίας είναι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ”.

“Προσωπικά δεν ανήκα ποτέ στο κόμμα αυτό. Πάντα είχα επαφές, ανταλλαγές απόψεων κλπ. Ανήκα στην αριστερά, αλλά όχι στον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα. Αλλά και τι θα πει να ανήκεις στο ΣΥΡΙΖΑ. Εγινε ξαφνικά ένα τεράστιο κόμμα όταν δεν ήταν τίποτα. Πίστεψα και θέλησα να το στηρίξω γιατί εκεί ήταν η ελπίδα. Δηλαδή αυτό που ήθελε ο ελληνικός λαός για να αλλάξουν τα πράγματα. Αφού το στηρίξαμε λοιπόν, το εκλέξαμε, μπήκε και αυτό σε μια κατάσταση αναξιοπιστίας.”

Οπως λέει, στο ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν πάντα δύο σημαντικά ρεύματα και πολλές συνιστώσες, αλλά δεν έχει σημασία αυτό. Εκείνο που έχει σημασία είναι το κυρίαρχο ρεύμα γύρω από την ηγετική ομάδα και τον Τσίπρα, που αποφάσιζε για όλα.

“Η μειοψηφική πλευρά δεν έκανε διάσπαση από το ΣΥΡΙΖΑ. Δεν φύγαμε,” τόνισε και πρόσθεσε: “Οταν η πλειοψηφική πλευρά αποφάσισε να ξεχάσει αυτά που έλεγε και να πάει στην αντίπερα όχθη, εμείς είπαμε ‘όχι μην το κάνετε αυτό’. Κάνετε ένα συνέδριο για να συζητήσουμε να δούμε που θα πάει το Κόμα. Δεν έγινε τίποτα. Προκηρύχθηκαν εκλογές. Η πλειοψηφική πλευρά του Τσίπρα προκήρυξε εκλογές. Ετσι βρεθήκαμε σε μια κατάσταση που δεν επέτρεπε τίποτα, αλλά έπρεπε να πούμε ότι δεν μπορούμε να πάμε σε εκλογές λέγοντας τα αντίθετα από αυτά που λέγαμε πριν οχτώ μήνες. Δεν γίνεται. Εμείς δεν διασπάσαμε τίποτα. Μείναμε πιστοί σε αυτό που λέγαμε πριν. Τα οποία είναι και τα λογικά για τον ελληνικό λαό.

“Ο ΣΥΡΙΖΑ πήγε εκεί που πήγε γιατί έγινε αυτή η διάσπαση και έχασε η μειοψηφική πλευρά. Φταίξμε κι εμείς. Κέρδισε η πλευρά της πλειοψηφίας που ήθελε να μείνει μέσα στο ευρώ με οποιοδήποτε κόστος. Και για αυτό εξελέγη εφαρμόζοντας πολιτικές που πριν έλεγε ότι είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να γίνει. Δυστυχώς λόγω της αλλαγής αυτής, ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε αξιοπιστία, απογοήτευσε τον κόσμο και μπήκε κι αυτός μέσα στην γενική απαξίωση του εληνικού πολιτικού σκηνικού.”

Τώρα τι γίνεται;
Ο καθ. Λαπαβίτσας εξηγεί ότι υπάρχει μια διαμάχη αυτή τη στιγμή μεταξύ τρόικας και κυβέρνησης.

“Αυτό που γίνεται είναι: Η κυβέρνηση, η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΔΝΤ έχουν καταλάβει ότι το τρίτο μνημόνιο έχει αποτύχει. Αν ξεκινήσει κανείς από αυτό καταλαίνει τι συμβαίνει. Οι στόχοι που μπήκαν πέρυσι το καλοκαίρι, που αποδέχθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και για τους οποίους εγκατέλειψε όλα αυτά που έλεγε είναι ανέφικτη. Δεν μπορεί η ελληνική οικονομία να επιτύχει 3,5% πλεόνασμα μέχρι το 2018. Αυτό δεν γίνεται.”

Και τι γίνεται τώρα; “Ενας περίεργος χορός όλων των συμβαλόμενων μελών για να προσποιηθούν ότι δεν έχει αποτύχει το νέο μνημόνιο. Το ΔΝΤ, ο τεχνοκράτης, έχει σχεδιάσει ήδη δύο αποτυχημένα μνημόνια: Ενα το 2010 κι ένα το 2012. Το ξέρει ότι έχουν αποτύχει. Από μέσα του έχει τριβές και εντάσεις καθώς έχει κόσμο που δεν θέλει να χρηματοδοτεί την Ελλάδα με ένα αποτυχημένο μνημόνιο. Και ξέρει ότι δεν μπορεί να συνεχίσει αυτούς τους στόχους για να μην φανεί η αποτυχία του τρίτου μνημονίου.” λέει ο καθ. Λαπαβίτσας.

“Τι σημαίνει αυτό; Σκληρότερα μέτρα τώρα και ελάφρυνση του χρέους αργότερα σε μια πρόσπαθεια να τα συμβιβάσει. Πιστεύει ότι έτσι μπορούν να γίνουν.”

“Ο τετραγωνισμός του…κύκλου”
Παράλληλα, ανέφερε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν το θέλει αυτό γιατί έχει χάσει αξιοπιστία, φυλορροή και ξέρει πως αν επιβάλει σκληρότερους στόχους τώρα θα χάσει περισσότερη αξιοπιστία και θα καταρεύσει εκλογικά. Ηθελε την ελάφρυσνη του χρέους, αλλά αυτό θα γίνει του χρόνου. Θέλει την ελάφρυνση τώρα για τούτο και πάει κόντρα στο ταμείο.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θέλει να τελειώσει με το πρόβλημα αυτό και να μην ασχολείται άλλο πλέον με αυτό. Αλλά δεν μπορεί να το κάνει.

“Θέλει να προσποιηθεί σαν την Ελληνική Κυβέρνηση ότι το πράγμα πάει καλά, με ελαφρύτερους στόχους για φέτος και θα δούμε με το χρέος τον άλλο χρόνο,” λέει.

“Το πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όμως είναι ότι θέλει το ΔΝΤ μέσα για να έχει αξιοπιστία. Η διαφορά είναι λοιπόν ότι η ελληνική κυβέρνηση που συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν θέλει το ΔΝΤ γιατί είναι σκληρό. Η Ευρωπαϊκή Ενωση θέλει το ΔΝΤ γιατί αλλιώς δεν περνά τίποτα από τη Γερμανική βουλή… Αντε τώρα να τα συμβιβάσεις. Δεν ξέρω πώς θα το κάνουν… είναι ο τετραγωνισμός του κύκλου. Για να εξυπηρετηθούν βραχυπρόθεσμα συμφέροντα, ποιος χάνει; Η Ελλάδα που συνεχίζει να βολοδέρνει σε μια κατάσταη που δεν πάει πουθενά.”

Εναλλακτική πρόταση
Υπάρχει εναλακτική λύση/πρόταση;

“Υπάρχει. Υπήρχε πάντα. Και μερικοί από εμάς είχαμε επιχειρηματολογήσει… Και τι δεν ακούσαμε γι’ αυτό,” λέει ο καθ. Λαπαβίτσας και εξηγεί:

“Τι χρειάζεται η Ελλάδα αυτή στιγμή:
Άρνηση πληρωμών στο χρέος, γιατί δεν μπορεί να το εξυπηρετεί και να δεν μπορεί να το σηκώσει η χώρα και δεν μπορεί να οργανώνει όλη την οικονομική ζωή της γύρω από το χρέος. Σταματά να το πληρώνει. Κάνει άλλα πράγματα για να πάρει μπροστά η οικονομία και διευθετεί το χρέος. Δηλαδή, μιλώ με τον δανειστή και συνεννοούμε τι θα πληρωθεί και τι όχι. Διαγράφεται ένα κομμάτι και γίνεται μια τακτοποίηση άλλων μερών του. Χρειάζεται άρνηση πληρωμών και διευεθέτηση του χρέους. Είναι πολύ κακό αυτό και εκείνοι που μας έφεραν εκεί να δώσουν λόγο. Και για τη διαφθορά και για ό,τι κάνανε.

Αρση της λιτότητας. Τι σημαίνει αυτό. Όχι ισορροπημένοι προϋπολογισμοί και όχι προϋπολογισμοί με πλεόνασμα. Η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να κυνηγά πλεονασματικούς προϋπολογισμούς. Αυτό είναι ένδειξη τρέλλας, εθνικής παράκρουσης. Μια οικονομία με 25% ανεργία να κυνηγά πρωτεγενή πλεονάσματα; Πρέπει να χρησιμοποιήσει τη δημοσιονομική πολιτική και όλα τα άλλα εργαλεία για να αντιμετωπίσει την ανεργία και την ανάταξη της οικονομίας. Όχι να κυνηγά στόχους πλεονασματικούς στον προϋπολογισμό, που φυσικά συνδέεται με το χρέος. Ο λόγος που το κάνουμε είναι για να πληρώνουμε το χρέος.

Οι τράπεζες. Η αχίλειος πτέρνα της ελληνικής οικονομίας, που από την αρχή της κρίσης όλα γίνονται για αυτές και δεν μπορούν να διορθώσουν τα προβλήματά τους και συνεχώς απαιτούν. Οι τράπεζες πουλήθηκαν αντί πινακίου φακής από το ΣΥΡΙΖΑ γιατί αυτό απαιτούσε το μνημόνιο… Εχουν σήμερα 240 δις ενεργά δάνεια κι έχουν δάνεια 115 δις που δεν εξυπηρετούνται ή είναι επικίνδυνα. Τι να δανείσει το τραπεζικό σύστημα; Ολος ο λαός έχει αναδιοργανώσει τη οικονομική ζωή του γιατί στήριξε τις τράπεζες για να έχει μονίμως πρόβλημα με τις τράπεζες. Οι τράπεζες έχουν αποτύχει, και έμειναν 4 να ελέγχουν όλη την οικονομία. Τα ίδια συμφέροντα που ήταν και πριν εκεί μέσα σε στενή συνεργασία με τα μεγάλα συμφέροντα απαιτούν συνεχώς τη βοήθεια από τον ελληνικό λαό. Χρειάζονται να ελέγχονται από το κράτος, εξυγίανση με δημόσια κριτήρια και να μπουν σε άλλη διαδικασία στήριξης της ανάπτυξης.

Επενδύσεις. Η ελληνική οικονομία χρειάζεται επενδύσεις. Δεν θα γίνουν με την πολιτική των μνημονίων. Πρέπει να γίνουν δύο πράγματα: (1) Ανάκαμψη των δημόσιων επενδύσεων γιατί αλλιώς δεν θα υπάρξουν και ιδιωτικές και κυρίως στις υποδομές και την παραγωγή και αλλού. Χρειάζεται μια νέα σχέση δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Πραγματικά κίνητρα των ιδιωτικών επενδύσεων των μικρομεσαίων, σταθερότητα στο φορολογικό σύστημα, μείωση επιτοκίων, να δανείζουν οι τράπεζες… Βιομηχανική πολιτική.

Αναδιανομή φόρων. Όταν λόγω της κρίσης έχει πληγεί η πλειοψηφία του ελληνικού λαού, πώς θα πληρώνει ο λαός με 400 ευρώ μισθό. Ετσι δεν υπάρχει προοπτική ανάπτυξης. Δεν χρειάζονται άλλοι έμμεσοι φόροι.

Δομική αλλαγή του κράτους. Το κράτος αυτό που έχει απολέσει κυριαρχία, που είναι αδύναμο, αυταρχικό, είναι καιρός να αλλάξει επιτέλους και να γίνει κάθαρση, ανασύνταξη των μηχανισμών του, να στηρίξει την ανάπτυξη… Οι θεωρίες να φύγει το κράτος και να υπάρχει μόνο ο ιδιωτικός τομέας είναι λάθος.”

Και θέτει το ερώτημα αν μπορούν να γίνουν όλα αυτά εντός της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ενωσης;

“Όχι. Να φύγει η Ελλάδα από το νομισματικό αυτό πλαίσιο. Ετσι θα μπορέσει να βάλει σε δράση και σε λειτουργία το πρόγραμμα που σας περιγράφω. Χρειάζεται ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας στη νομισματική πολιτική, γιατί αν δεν έχεις κυριαρχία στην νομισματική πολιτική, δεν έχεις κυραρχία στην εθνική οικομία. Πρέπει να μπορούμε να παράγουμε τη δική μας ρευστότητα, όπως κάναμε τόσα χρόνια.”

Σύμφωνα με τον καθ. Λαπαβίτσα το Σχέδιο μπορεί εύκολα να εφαρμοστεί.

“Είναι εύκολο. Για αυτό το θέμα έχουν ειπωθεί οι μεγαλύτερες ανοησίες από καταβολής του ελληνικού κράτους. Ούτε πολύ εύκολο είναι αλλά ούτε και το χειρότερο. Είναι μερικοί που το παρουσιάζουν σαν να θέλουμε να αλλάξουμε τον ρου του Αλιάκμονα. Γίνεται και τα βήματα είναι γνωστά και ξεκάθαρα. Ελεγχο στις τράπεζες, έκδοση εθνικού νομίσματος, έλεγχος στο σύστημα πληρωμών για να μπορούν οι τράπεζες να κάνουν τις πληρωμές με ομαλό τρόπο, στήριξη των αναγκών των αγορών σε ενέργεια, τρόφιμα φάρμακα. Όλα αυτά απαιτούν ένα μίνιμουμ προετοιμασίας δύο μηνών για ένα επιτελείο που θα βρει τους λειτουργικούς τρόπους κλπ. και φυσικά προετοιμασία του ελληνικού λαού να καταλάβει ποιο είναι το συφμέρον του. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Αντί για αυτό δημιουργήθηκε ένα σκιάχτρο και μια περίεργη διάθεση του κόσμου. ‘Θα γυρίσουμε έλεγαν στη δραχμή’, λες και ήταν η καταστροφή. Μα στην Ελλάδα της δραχμής μεγάλωσαν οι γονείς σου και εσύ. Υπάρχουν προβλήματα και αντιμετωπίζονται.”

Καταλήγοντας ο καθ. Λαπαβίτσας τόνισε ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

“Η Ελλάδα είναι παρίας. Αυτό που προτείνω είναι για να αποκτήσουμε την εθνική αξιοπρέπεια. Θα δεχθούμε το κόστος. Αλλά θα μπουν τα πράγματα σε μια σειρά. Η Ελλάδα έχει δυνατότητες και ικανότητες. Είναι δρόμος ανάκτησης σοβαρής και υπεύθυνης παρουσίας.

“Υπάρουν οι πολιτικές δυνάμεις για να το κάνουν. Σίγουρα δεν χρειαζόμαστε άλλα κόμματα. Αν κάναμε εξαγωγή κομμάτων θα λύναμε το προβλημά μας.

“Θέλουμε νέες δυνάμεις πολιτικής παρέμβασης που θα λένε την αλήθεια και να τις καταλαβαίνει ο κόσμος. Να αισθανθεί εμπιστοσύνη και πιστέψει ότι μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα.

“Μαχητικότητα υπάρχει, αλλά και απογοήτευση. Θέλει υπομονή, επιμονή. Παρόλα αυτά είμαι αισιόδοξος ότι θα βρεθεί ο δρόμος και η λύση.”