OPINION
1101 views 0 comments

Ονομα και επίθετο…

| 07/09/2014
 

Όταν ήμουν γύρω στα 7 ζούσα με την οικογένειά μου στη Μελβούρνη. Μιά Κυριακή, ήρθαν «επίσκεψη» ο αδερφός του πατέρα μου, η γυναίκα του και τα δυό τους αγόρια, μικρότερα από εμένα.

«Πήγαινε με τα ξαδέρφια σου στο δωμάτιό σου να… παίξετε…»

«Καλά, το παιχνίδι δεν είναι θέμα ΔΙΑΘΕΣΗΣ;» αναρωτιόταν το παιδικό μου μυαλό…

Από τότε σιχαίνομαι την προστακτική. Καθώς και τη λέξη επίσκεψη. Ειδικά τις Κυριακές που ήταν και η μόνη δική μου μέρα.

Γιατί κάθε Σάββατο πήγαινα στο ελληνικό σχολείο της εκκλησίας στο Sunshine. Επάνω στο τραπεζάκι που ήταν και γραφείο μου ήταν τα βιβλία και τα τετράδιά μου απ’ την προηγούμενη μέρα.

Κάποια στιγμή ο μεγαλύτερος απ’ τα ξαδέρφια έφυγε σαν σφαίρα από κοντά μας και έτρεξε προς το σαλόνι που ήταν οι γονείς μας κλαίγοντας και τσιρίζοντας!

«Μαμάαααα!! μπουαάαα! Η Γεωργία έγραψε το ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ στο τετράδιόοο τηηηηηηης!!…μπουάααα».

Κρατούσε στα χέρια του το ΔΙΚΟ ΜΟΥ τετράδιο, απ’ αυτά τα μπλέ -που φτάσανε μέχρι την Αυστραλία, ούτε ξέρω πως- με το πλαστικό που έμπαινε το χαρτάκι: Τ__ μαθητ______ και όπου εγώ φυσικά είχα γράψει «της μαθητρίας Γεωργίας Γραμματικού».

Οι γονείς μας ξεσπάσανε σε μεγάλα γέλια, αλλά ακόμα κι όταν του εξήγησαν περί «οικογενειακού ονόματος» αυτός συνέχιζε να κλαψουρίζει! Ήθελε δικό του κατάδικό του το ΕΠΙΘΕΤΟ του.

Μάλλον κάτι ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είχε καταλάβει ο ξάδερφός μου ο Τζίμης.

Πόσο ΠΟΛΥ μεγάλη σημασία έχει το επίθετο στον άνθρωπο.

… …

Φαντάζεσαι ποτέ έναν που να γεννήθηκε στη Μινεσότα από Αμερικανίδα μητέρα, που να τον έλεγαν Jeffrey, που να σπούδασε λίγο απ’ όλα, που να μην γνώριζε Ελληνικά, που να μην εργάστηκε ποτέ, να γινόταν ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της Ελλάδας σε κρίσιμη κιόλας περίοδο της ιστορίας της; Και φαντάζεσαι ποτέ αυτό τον άνθρωπο, αφού είχε γίνει πρωθυπουργός κι αφού είχε κάνει τη χώρα ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟ, να κυκλοφορεί χαμογελαστός και να λιγουρεύεται ξανά την εξουσία;

Ούτε εγώ.

Άν τον έλεγαν Γιώργο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ όμως;

Φαντάζεσαι έναν πρώην Έλληνα πρωθυπουργό που να εμπλεκόταν σε ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά και εκκλησιαστικά σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, που επί θητείας του να καιγόταν η μισή Ελλάδα από εμπρησμούς με ανάμειξη παρακρατικών, που να έκλεινε τη Βουλή 30 μέρες νωρίτερα και να παραγράφονταν ΟΛΑ αυτά, που να έβαζε τους πολιτικούς του…συνεργάτες να διαδίδουν ότι «ξένα κέντρα εξουσίας» (!) ήθελαν την ανατροπή του, τη δολοφονία του και την αποσταθεροποίηση της ΧΩΡΑΣ, τον φαντάζεσαι αυτόν να κρυβόταν, να ΜΗ ΜΙΛΟΥΣΕ, να μην εμφανιζόταν ούτε σε εξεταστικές επιτροπές και να απαντούσε ΜΟΝΟ με επιστολές και με…ραβασάκια;

Ούτε εγώ.

Αν όμως τον έλεγαν στο επίθετο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ;

Α ρε Τζίμη, πόσο καταλαβαίνω τώρα γιατί αγκιστρώθηκες απ’ το τετράδιό μου!.. Βέβαια ήσουν μικρός και δεν καταλάβαινες ότι και εσύ και εγώ έχουμε ένα όνομα απλό, άντε το πολύ-πολύ…εύηχο. Όχι…γνωστής οικογενείας.

Δεν μας λένε Ζαΐμη, Ράλλη, Δεληγιώργη, Θεοτόκη, Βενιζέλο, Πάγκαλο, Καραμανλή, Μητσοτάκη, Παπανδρέου, Γεννηματά, Βαρβιτσιώτη, Κεφαλογιάννη, Πολύδωρα, Καψή, Ζάννα…

Έτυχε.

Όμως Τζίμη εμείς γεμίσαμε μόνοι μας τα τετράδιά μας, με χαζο-ιδέες ίσως, αλλά δικές μας. Ακριβώς επειδή είχαμε «κοινό» όνομα, κενό όνομα.

Όλοι αυτοί, μαζί με την «ετικέτα» πήραν και το ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ του τετραδίου. Ξαναδιάβασαν τα ήδη γραμμένα, περπάτησαν στα πεπατημένα. Από πατεράδες, παππούδες, θείους..Είχαν έτοιμες απαντήσεις. Σκονάκια. Δεν έφτιαξαν δικές τους ερωτήσεις: «Πώς μπορώ εγώ, ο Γιώργος, ο Κώστας, ο Αντώνης να παρατηρήσω, να καταλάβω τον κόσμο γύρω μου ΣΗΜΕΡΑ και να τον επηρεάσω για το καλύτερο;»

Τα ΕΠΙΘΕΤΑ τους ήταν μονόδρομος. Τους έστειλαν «μαζικά» να σπουδάσουν Keynesian economics σε συγκεκριμένα ιδρύματα, με μπλε-κοκκινό-ασπρα τετράδια, για να …μελετήσουν οικονομική διαχείριση συγκεκριμένου μοντέλου οικονομίας. Και αυτά που έμαθαν τη δεκαετία του 70, που ούτε σαν optional δεν υπήρχε το «World Financial Crisis 101” ήρθαν να τα…εφαρμόσουν με ζήλο το 2000 στη μικρή και ιδιαίτερη Ελλάδα.

Αλλά ούτε και σε ΑΥΤΟ δεν τα κατάφεραν. Ούτε το supply and demand δεν εμπέδωσαν. Σκράπες. Το supply το ΔΙΕΓΡΑΨΑΝ απ’ τη μνήμη.

Τα αγροτικά goods πήραν το δρόμο για τις χωματερές, τα services παίρνουν τα αεροπλάνα και μεταναστεύουν και τα μελλοντικά μας goods ..καπαρώθηκαν πριν δουν το φως του ήλιου. Ωραίοι οικονομολόγοι!

Μήπως το demand, έστω σαν έννοια, το χρησιμοποιούν;

Το αντικατέστησαν με το BEG.. σε αυτό διέπρεψαν.

… …

«Αυτά κάνουν μια χούφτα επίθετα τόσα χρόνια στην πλάτη μας και αυτό πρέπει να το αλλάξουμε! Δεν αντέχω άλλο!» μου είπες φορτισμένος την τελευταία φορά που βρεθήκαμε..

…Τζίμη, θέλω να ξέρεις ότι παρόλο που φαινόταν ότι σε σνόμπαρα λίγο όταν ήμασταν μικροί, σε εκτιμώ πολύ.

Κι ας έχουμε το ίδιο επίθετο.