Πριν είκοσι χρόνια είχα γράψει σε ένα άρθρο μου ότι μια μερίδα ισχύος του τουρκικού βαθέως κράτους, αναπολούν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σήμερα η άποψη αυτή είναι πλέον κοινό μυστικό και αποτελεί στόχο της Τουρκίας με προγράμματα πενταετή, δεκαετή, εικοσαετή και πολύ μακρύτερα…
Λένε: Στόχος μας τα επόμενα π.χ. 30 χρόνια να είμαστε και πάλι Αυτοκρατορία.
Για να το επιτύχουμε αυτό πρέπει να είμαστε δυνατοί.
Αρχικά, π.χ. με πενταετές πρόγραμμα, πρέπει να έχουμε επιτύχει τυφλή υποταγή του λαού μας, να μην υπάρχει ουσιαστική αντιπολίτευση που να μας φέρνει εμπόδια.
Αυτό επιτεύχθηκε μετά το 2016, όταν με αφορμή το «πραξικόπημα» εναντίον του Ερντογάν, επήλθε ολοκληρωτική εξαθλίωση της τουρκικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης, με ακάλυπτο πλέον το αυταρχικό προσωπείο του Ερντογάν, μαζικές εκκαθαρίσεις αντιφρονούντων και τις φυλακές γεμάτες ακόμα και σήμερα.
Επόμενο στάδιο ήταν η οικονομική ενίσχυση του κράτους.
Θυμηθείτε την αδιάκοπη πορεία βυτιοφόρων που μετάφεραν παράνομα κλεμμένο πετρέλαιο από το Ιράκ και το μοσχοπουλούσαν, τις παράνομες συναλλαγές με την Ρωσία και βέβαια θα έχετε ακούσει για το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων κλπ
Η αντοχή της παραπαίουσας οικονομίας επιτεύχθηκε με σημαία την θρησκεία τους, σε συνεργασίες με άλλα πετρελαιοπλούσια ομόθρησκα καθεστώτα που έχουν ως σκοπό την εξάπλωση του Ισλάμ σε ολόκληρο τον κόσμο με οποιοδήποτε μέσο, βίαιο ή μη, ως σύγχρονη ισλαμοφορία (κατά το σταυροφορία).
Η επόμενη κίνηση, εντός του καθορισμένου χρονικού προγράμματος, ήταν η ενίσχυση των στρατιωτικών δυνάμεων και της αυτόνομης παραγωγής όπλων.
Στο θέμα αυτό έχουν κάνει σημαντική πρόοδο, με παραγωγή ντόπιων όπλων, πυραύλων, ντρονς, πολεμικών πλοίων…
Ταυτόχρονα, οι θερμότεροι εθνικιστές, βγάζουν ιαχές εναντίον μας, θέλουν το μισό Αιγαίο, θέλουν τα νησιά μας, απειλούν ότι ‘θα έλθουν μια βραδιά’, ότι θα πάνε κολυμπώντας στο Καστελόριζο και άλλα κουφά.
Γύρω στο 2030-35 η Τουρκία θα έχει ολοκληρώσει την ναυπήγηση 31 πολεμικών πλοίων, κάτι που σημαίνει την ολοκλήρωση κάποιου από τα χρονικά προγράμματά της και θα στοχεύει στην υποταγή της Ελλάδας.
Η ελληνική κυβέρνηση φροντίζει ψύχραιμα να εξισορροπεί τις οθωμανικές απειλές, και το νέο χρονικό σημείο που θεωρείται κομβικής σημασίας είναι τα τέλη της δεκαετίας μας, αν όχι νωρίτερα.
Καλό θα ήταν παράλληλα η ελληνική κυβέρνηση να φρόντιζε για την ψυχική προετοιμασία των νέων, να μην αφήνει τη νεολαία έρμαιο στους ρυθμούς των τραγουδιών (εδώ έχουμε υπερπαραγωγή) και στα τικ-τοκ, ινσταγκραμ κλπ
Αφορμή για την σημερινή μου φωνή είναι ένα βιβλίο που έπεσε τυχαία στα χέρια μου, με τίτλο «Ιστορίες του Πολέμου και της Αιχμαλωσίας» γραμμένο το 1931 από κάποιον άγνωστο Ι. Βέλκο, που υπηρέτησε από το 1917, πολέμησε μέχρι τα βάθη της Μικράς Ασίας, αιχμαλωτίσθηκε και ήταν τυχερός που γλύτωσε και επέστρεψε στην Ελλάδα.
Με κάποια ευαισθησία στο θέμα, δεδομένου ότι ο πατέρας μου καταγόταν από τον Κουκλουτζά Σμύρνης, άρχισα να το διαβάζω μονορούφι μέχρι που το τέλειωσα.
Εξιστορεί συγκινητικά, την ένδοξη προέλαση του ελληνικού στρατού στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1919–1922, την αποτυχία της εκστρατείας στα βάθη της Μικράς Ασίας, την αιχμαλωσία του σε οικτρή κατάσταση μαζί με πολλούς άλλους, την εγκατάλειψη των αιχμαλώτων από τους «συμμάχους» και την σωτήρια του με την ανταλλαγή αιχμαλώτων.
Ενδεικτικά σας μεταφέρω μια πρόταση, που περιγράφει την πρώτη νύκτα της αιχμαλωσίας τους: «Όλη τη νύκτα, και ήτο ακόμη η πρώτη, οι φρουροί μας Τούρκοι στρατιώται, περιήρχοντο τον καταυλισμό των αιχμαλώτων και αφαιρούσαν ότι τους ήρεσε. Επλησίαζαν ένα αιχμάλωτο και έβλεπαν ότι είχε καινούργιο μανδύα. Του τον έπαιρναν. Επλησίαζαν άλλον ο οποίος είχε καινούργιο χιτώνα, αλλά εκοιμάτο. Ένα λάκτισμα και ένα άγριο ‘τσικάρ’ (τουκιστί ‘βγάλτο’), τον αφύπνιζε και έντρομος έσπευδε να το βγάλει».
Για να μην βρεθούμε ξανά σε τέτοια εθνική κατάντια, είναι επιτακτικό, παράλληλα με τους εξοπλισμούς, να φροντίσουν οι αρμόδιοι άμεσα για την ψυχική προετοιμασία και ενθάρρυνση της νεολαίας, των παιδιών από στρατεύσιμης μέχρι τρυφερής ηλικίας, των Ελλήνων και Ελληνίδων του αιώνα μας.
Να δημιουργήσουν Λέσχες Λεωνίδων, Ομάδες Ειδικοτήτων, Φρουρούς Χίου, Φρουρούς Μυτιλήνης και άλλες παρεμφερείς ομάδες νεολαίας που θα έχουν εμποτιστεί με πατριωτικό καθήκον και θα έχουν επιβραβεύσεις στην στρατιωτική τους θητεία, όταν έλθει καιρός να υπηρετήσουν.
Αν αυτό το έχουν καταφέρει οι αντιεξουσιαστές και οι κουκουλοφόροι, σίγουρα μπορεί να το οργανώσει το κράτος.
Ξυπνήστε συμπατριώτες, την ώρα μάλιστα που στα τουρκικά σχολεία διδάσκεται η εφεύρεση του νέο-οθωμανικού δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» στα παιδιά τους…
