spot_img

Top 5 This Week

Related Posts

ΟΠΕΚΕΠΕ: Το σκάνδαλο που ξεγυμνώνει το κράτος και εκθέτει τη χώρα διεθνώς

Η αποκάλυψη της εκτεταμένης διαφθοράς στον ΟΠΕΚΕΠΕ (Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων) δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο επεισόδιο διοικητικής ανεπάρκειας. Είναι η κορυφή του παγόβουνου ενός βαθύτατα παθολογικού συστήματος, όπου η κομματοκρατία, η αδιαφάνεια και η απουσία λογοδοσίας διαχέονται σε κρίσιμους θεσμούς του κράτους. Πρόκειται για ένα σκάνδαλο με ευρωπαϊκή διάσταση, που όχι μόνο οδήγησε σε πέντε πολιτικές παραιτήσεις, αλλά θέτει εν αμφιβόλω τη φερεγγυότητα της Ελλάδας στη διαχείριση κοινοτικών πόρων και τραυματίζει το ήδη εύθραυστο πολιτικό κεφάλαιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Η υπόθεση ξεκίνησε όταν η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) διαβίβασε φάκελο 3.000 σελίδων στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με το περιεχόμενό του, ένα εκτεταμένο δίκτυο κρατικών λειτουργών, αγροτικών «παραγόντων» και πολιτικών εμπλέκονται σε σύστημα καταχρηστικής άντλησης επιδοτήσεων της Ε.Ε. μέσω ψευδών δηλώσεων βοσκοτόπων, μη υπαρκτών κοπαδιών ή ανύπαρκτων καλλιεργειών. Ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ο κρατικός φορέας υπεύθυνος για τη διανομή αυτών των επιδοτήσεων, φέρεται να λειτουργούσε ως εργαλείο εξυπηρετήσεων, εξυπηρετώντας όχι τους αγρότες αλλά ένα παραδιοικητικό σύστημα συμφερόντων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου, το εν λόγω σχήμα λειτουργούσε για χρόνια, δημιουργώντας τεράστια ζημία στα ευρωπαϊκά ταμεία. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες υποθέσεις κοινοτικής απάτης στην ιστορία της χώρας, με εμπλοκή δύο πρώην υπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης: του Μάκη Βορίδη, ο οποίος έως πρόσφατα ήταν υπουργός Μετανάστευσης, και του Λευτέρη Αυγενάκη, νυν βουλευτή. Οι δύο υπουργοί κατονομάζονται στη δικογραφία ως εμπλεκόμενοι, όχι για απλή πολιτική ευθύνη, αλλά για ενδείξεις αξιόποινων πράξεων, όπως απιστία και συνέργεια σε απιστία. Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η κατάθεση πρώην προέδρων του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι οποίοι αναφέρουν πιέσεις από πολιτικά πρόσωπα ώστε να εγκρίνουν ύποπτες πληρωμές, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις αποπέμφθηκαν επειδή αρνήθηκαν να συναινέσουν.

Οι πολιτικές συνέπειες ήταν άμεσες αλλά όχι επαρκείς. Υπό το βάρος των αποκαλύψεων και με την απειλή κοινοβουλευτικής πίεσης για σύσταση προανακριτικής επιτροπής, υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους όχι μόνο ο Μάκης Βορίδης αλλά και τρεις υφυπουργοί (Χατζηβασιλείου, Σταμενίτης, Μπουκώρος) και ο γενικός γραμματέας Αγροτικής Ανάπτυξης Γιώργος Στρατάκος. Όλοι αρνούνται την εμπλοκή τους σε αξιόποινες πράξεις και επικαλούνται λόγους «πολιτικής ευθιξίας». Ωστόσο, η πολιτική ευθιξία δεν αίρει το κρίσιμο ερώτημα: πώς είναι δυνατόν ένα τόσο εκτεταμένο σύστημα να λειτουργεί επί χρόνια χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος;

Η πολιτική διαχείριση της υπόθεσης από την κυβέρνηση περιορίστηκε στη ρητορική περί «μηδενικής ανοχής», αλλά στην πράξη δεν έχει υπάρξει ούτε μία επίσημη ανακοίνωση για δομικές μεταρρυθμίσεις. Η μόνη θεσμική απάντηση που φαίνεται να εξετάζεται είναι η ενσωμάτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ – ένα μέτρο περισσότερο σημειολογικό παρά ουσιαστικό, καθώς δεν αντιμετωπίζει τις αιτίες του προβλήματος: την πολιτική παρέμβαση στον κρατικό μηχανισμό και την έλλειψη ανεξαρτησίας των ελεγκτικών αρχών.

Διεθνής διασυρμός

Το σκάνδαλο, όπως ήταν αναμενόμενο, έλαβε τεράστια διεθνή διάσταση. Το Politico αφιέρωσε εκτενές άρθρο στην υπόθεση, τονίζοντας ότι η Ελλάδα, για μία ακόμη φορά, αποτελεί αρνητικό παράδειγμα διαχείρισης κοινοτικών κονδυλίων.

Το Associated Press και το Euronews αναπαρήγαγαν τις πληροφορίες για τις παραιτήσεις, την εμπλοκή πολιτικών προσώπων και την απόφαση της Κομισιόν να μειώσει κατά 5% τις επιδοτήσεις της ΚΑΠ για την Ελλάδα – ποσό που ξεπερνά τα 390 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται για ένα ιστορικό πρόστιμο, που δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά υπονομεύει το μέλλον της ελληνικής αγροτικής παραγωγής και την εμπιστοσύνη των εταίρων προς τη χώρα.

Σε πολιτικό επίπεδο, η αντιπολίτευση –ιδίως το ΠΑΣΟΚ που επανέρχεται με κοινοβουλευτική ένταση στο προσκήνιο– ζητά τη σύσταση προκαταρκτικής επιτροπής. Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει λόγο για “σύστημα συγκάλυψης” που ξεκινά από το Μαξίμου, ενώ το ΚΚΕ μιλά για συνεχή κοροϊδία εις βάρος του λαού και των αγροτών. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, από την επιστροφή του στις Βρυξέλλες, απέφυγε τις δημόσιες εμφανίσεις επί του θέματος, γεγονός που εντείνει την κριτική για έλλειψη πολιτικής ευθύνης στο ανώτατο επίπεδο.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο ποιοι γνώριζαν ή συμμετείχαν στην απάτη, αλλά πώς η χώρα θα ανακτήσει την αξιοπιστία της. Η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις και αλλαγές. Όχι άλλα «πλυντήρια ευθυνών», όχι άλλη πολιτική αμνηστία μέσω παραίτησης. Χρειάζεται ένα νέο πλαίσιο διοίκησης, στο οποίο οι ανεξάρτητες αρχές θα μπορούν να ασκούν ουσιαστικό έλεγχο, η απονομή ευθυνών δεν θα υπόκειται σε κομματικά παζάρια και οι δημόσιοι πόροι δεν θα γίνονται βορά μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Popular Articles