Ένα χρόνο πριν την επίθεση του Χίτλερ στην Πολωνία, που σημάδεψε την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας Νέβιλ Τσάμπερλεϊν (Neville Chamberlain) έγινε γνωστός για την πολιτική κατευνασμού που ακολούθησε απέναντι στην ναζιστική Γερμανία.
Ακολουθώντας την πολιτική αυτή, ταξίδεψε στη Γερμανία το 1938, κατά τη διάρκεια της κρίσης των Σουδητών, για να διαπραγματευτεί με τον Αδόλφο Χίτλερ και να προσπαθήσει να αποτρέψει τον πόλεμο. Συναντήθηκε με τον Χίτλερ τρεις φορές, με αποκορύφωμα τη Συμφωνία του Μονάχου.
Ο Τσάμπερλεϊν πέτυχε τη διεθνή συμφωνία σύμφωνα με την οποία ο Χίτλερ θα έπαιρνε τη γερμανόφωνη Σουδητία, της τότε Τσεχοσλοβακίας, σε αντάλλαγμα για το ότι η Γερμανία δεν θα είχε περαιτέρω απαιτήσεις για εδάφη στην Ευρώπη.
Η υποχωρητικότητα αυτή του Τσάμπερλεϊν στο πλαίσιο της πολιτικής κατευνασμού, άνοιξε την όρεξη του Χίτλερ και ακριβώς ένα χρόνο αργότερα, 1η Σεπτεμβρίου 1939 εισέβαλε στη Πολωνία, και στην απαίτηση του Τσάμπερλεϊν να αποσυρθεί, ο Χίτλερ τον αγνόησε και ο ταπεινωμένος πια Τσάμπερλεϊν αναγκάστηκε να κηρύξει πόλεμο στον Χίτλερ, γεγονός που πυροδότησε τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αποτέλεσμα: 70 εκατομμύρια νεκροί άνδρες, γυναίκες και παιδιά!
Οι θλιβερές αναμνήσεις έρχονται στο νου με την σημερινή πραγματικότητα να αναπαραγάγει γεγονότα και δράσεις που φαίνονται σαν επανάληψη ταινίας τρόμου.
Δύο ημέρες πριν από την εκπνοή της προθεσμίας που έθεσε ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ για να συμφωνήσει η Ρωσία σε ειρήνη στην Ουκρανία, ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ πήγε στο Μόσχα για συνομιλίες με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν.
Ήδη ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει πολλές φορές εκφραστεί κολακευτικά, (κατευναστικά;) για τον Πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, και σε μια πολιτική αλλοπρόσαλλης λογικής είχε στείλει απειλητικά υποβρύχια κοντά στην Ρωσία, ενώ οι συνομιλίες Πούτιν – Γουίτκοφ καθρεπτίζουν τις συνομιλίες Τσάμπερλεϊν – Χίτλερ.
Ο Τραμπ χαρακτήρισε τις συνομιλίες αυτές «παραγωγικές» με επίτευξη «μεγάλης προόδου».
Οι δε Ρώσοι έκαναν νερόβραστες ανακοινώσεις, όπως συνήθως, προσέχοντας να μην δώσουν ούτε ένα σημάδι υποχωρητικότητας ή συμφωνίας, αλλά ουσιαστικά διαψεύδοντας τον Τραμπ ότι έχει συμφωνηθεί συνάντηση με τον Πούτιν, αφήνοντας όμως αιωρούμενη την πιθανότητα να συναντηθούν για να «παζαρέψουν» την τύχη της Ουκρανίας.
Τρομακτική ιστορική επανάληψη με αυτό που είχε κάνει και ο Τσάμπερλεϊν με τον Χίτλερ, για την Σουδητία.
Και αν όντως ο Τραμπ δεχθεί να κρατήσει ο Πούτιν τα εδάφη που κατέλαβε στην Ουκρανία για να σταματήσει τον πόλεμο… θα κρατήσει ο Πούτιν το λόγο του ή να περιμένουμε σε ένα χρόνο την επίσημη έναρξη του 3ου και εσχάτου για την ανθρωπότητα Παγκοσμίου Πολέμου όπως τότε με τον Τσάμπερλεϊν;
Οι ειδικοί λένε ότι το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ ξεπερνά τα 36 τρισεκατομμύρια δολάρια και έχει επηρεάσει σημαντικά την αμερικανική αγορά ομολόγων, που αποτελεί το θεμέλιο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και με κίνδυνο τα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ να γίνουν χαρτοπετσέτες συμπαρασύροντας στον όλεθρο την παγκόσμια οικονομία και «ξυπνώντας τα σκυλιά του πολέμου».
Με το σκεπτικό του στυγνού επιχειρηματία και όχι του Προέδρου μιας χώρας 340 εκατομμυρίων ανθρώπων, ο Τραμπ απέλυσε (μέσω Ελον Μασκ) χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους για να περιορίσει το χρέος, και επέβαλε φόρους εισαγωγών σε όλα τα κράτη που έχουν εμπορικές συναλλαγές με τις ΗΠΑ, μια πολιτική απελπισίας, προκειμένου να γλυτώσει τις ΗΠΑ από μια κρίση χειρότερη του 1930. Η πολιτική αυτή στράφηκε και εναντίον πιστών συμμάχων του.
Σαν αποτέλεσμα ο μέσος όρος φόρων εισαγωγών εμπορευμάτων στις ΗΠΑ είναι στο 17%, που είναι ο ψηλότερος από την κρίση του 1930!
Ακόμα μία τρομακτική ιστορική επανάληψη που δείχνει ότι βρισκόμαστε σε μια δυνητικά προπολεμική κατάσταση, με τις τρομακτικές εξελίξεις που απευχόμαστε να έλθουν.
