ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
0 comments

Πάρνης: Στη Ρωσία έγινα συγγραφέας

by on 26/07/2014
 

ΑΘΗΝΑ | Με το ρωσικό λογοτεχνικό βραβείο «Γιουγκρά», στην κατηγορία «Συμβολή στην παγκόσμια Λογοτεχνία», τιμήθηκε ο Ελληνας δραματουργός, ποιητής και μεταφραστής, Αλέξης Πάρνης, σε τελετή που πραγματοποιήθηκε την περασμένη Πέμπτη στη ρώσικη πρεσβεία στην Αθήνα.

Τα βιβλία του 90χρονου Πάρνη έχουν μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Το θεατρικό του έργο, «Νησί της Αφροδίτης», παίχτηκε σχεδόν σε όλα τα θέατρα της Σοβιετικής Ένωσης. Για πρώτη φορά το ανέβασε το 1960 στο Θέατρο «Malyi» ο σκηνοθέτης Βίκτωρ Κομμισαρζέβσκι, ενώ ύστερα από ένα χρόνο το έπαιζαν ήδη πάνω από 180 θέατρα σε ολόκληρη την ΕΣΣΔ.

Ο κατά κόσμον Σωτήρης Λεωνιδάκης, με την πλούσια αντιστασιακή δράση, φοιτητής στα νιάτα του στο μοσχοβίτικο Ινστιτούτο Γκόργκι και τιμημένος το ’54 με το πρώτο βραβείο ποίησης στο Φεστιβάλ Βαρσοβίας για το επικό έργο του «Μπελογιάννης», υποδέχτηκε με συγκίνηση την παραπάνω τιμητική διάκριση και, μεταξύ άλλων, ανέφερε: «Εδώ και πολλά χρόνια δεν ζω στη Ρωσία, έφυγα από αυτήν το 1962, αλλά δεν την ξέχασα ποτέ. Αυτή έγινε για μένα η δεύτερη μητέρα. Μπορεί η μητέρα Ελλάδα να με προίκισε με ταλέντο, αλλά στη Ρωσία έγινα συγγραφέας… Ποτέ δεν θα ξεχάσω πως ήμουν μόνο 36 ετών όταν στη Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια, στον 32ο τόμο, εμφανίστηκε άρθρο αφιερωμένο σε μένα, ενώ στον 34ο τόμο υπήρξε άρθρο όπου γινόταν λόγος για την επική ποίηση και το οποίο ξεκινούσε από τον Ομηρο, αναφέρονταν ο Σέξπιρ, ο Πούσκιν, ο Τβαρντόβσκι και στο τέλος υπήρχε αναφορά σε ένα επικό μου ποίημα. Ημουν τότε 37 ετών και αυτό αντιπροσώπευε όλα όσα μπορούσε να ονειρευτεί ένας ποιητής, ένας συγγραφέας».

Από το 1944 ο Πάρνης συμμετείχε σε πολεμικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα κατά των Γερμανών κατακτητών ως μέλος του ΕΛΑΣ. Στα χρόνια του πολέμου η οικογένειά του έκρυβε μια εβραϊκή οικογένεια, γεγονός για το οποίο ο Αλέξης τιμήθηκε το 1992 με τον επίτιμο τίτλο του «Δίκαιου των Εθνών». Το 1950, πήγε στη Σοβιετική Ενωση. Είχε απομακρυνθεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος επειδή αρνήθηκε να επικρίνει τον φίλο και δάσκαλό του, γενικό γραμματέα του ΚΚΕ, Νίκο Ζαχαριάδη, τον οποίο συνόδευσε στην εξορία. Το 1962, αναγκάστηκε να γυρίσει στην πατρίδα.

Στην τελετή, η οποία πραγματοποιήθηκε στη ρωσική Πρεσβεία στην Αθήνα, ο Πάρνης παρουσίασε το νέο του βιβλίο με μεταφράσεις και απήγγειλε ποιήματα των καλύτερων ρώσων ποιητών. Το παρών έδωσαν λογοτέχνες φίλοι του, απόγονοι του Νίκου Ζαχαριάδη, μεταξύ αυτών και τα δισέγγονά του.

Όπως ανέφερε ο σύμβουλος Πρεσβείας, Γεβγκένι Γιουρκόφ, «ο Πάρνης είχε ιδιαίτερη συμβολή στις σχέσεις των δύο χωρών. Πολλοί θυμούνται εκείνο το κύμα ενδιαφέροντος για την Ελλάδα, το οποίο είχε εξαπλωθεί στην ΕΣΣΔ αφότου άρχισε σε όλη τη χώρα να παίζεται το “Νησί της Αφροδίτης”. Πριν από αυτό, λόγω πολιτικών αιτιών, πολύ λίγα πράγματα αναφέρονταν για τους στενούς ιστορικούς δεσμούς μεταξύ ΕΣΣΔ και Ελλάδας. Χωρίς υπερβολή όμως, μπορεί να πει κανείς ότι την πόρτα ανάμεσά μας άνοιξε ο Αλέξης Πάρνης. Και από εκείνους του μακρινούς καιρούς εξακολουθεί να μας χαροποιεί μέχρι σήμερα με όλο και άλλα έργα».